سخنرانى [ در جمع ايرانيان مقيم خارج درباره الهى بودن قيام ملت ايران ] زمان : 28 آبان 1357 / 18 ذى الحجه 1398 مكان : پاريس ، نوفل لوشاتو موضوع : الهى بودن قيام ملت ايران حضار : دانشجويان و ايرانيان مقيم خارج اعوذ باللَّه من الشيطان الرجيم بسم اللَّه الرحمن الرحيم قيامِ لِلّه قُلْ إِنَّما أَعِظُكُمْ بِواحِدَةٍ أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ مَثْنى وَ فُرادى « 1 » ؛ خداى تبارك و تعالى در اين آيه مىفرمايد كه يك موعظه ، فقط من يك موعظه به شما مىكنم - يك موعظه‌اى كه واعظش خداست و آورندهء موعظه پيغمبر اكرم است و مىفرمايد فقط يك موعظه است ، اين موعظه بايد اهميتش خيلى زياد باشد كه با اين تعبير مىفرمايد . آن موعظه اين است كه « ان تقوموا للَّه مثنى و فرادى » ؛ اينكه قيام كنيد براى خدا ، براى اقامهء حق قيام كنيد . لازم نيست كه اول يك اجتماعاتى باشد ، « ثُمّ » « 2 » انسان بعد از اجتماعات قيامى كند . يكى يكى هم اين تكليف هست - « مثنى و فرادى » - « فُرادى » هم هست ، دوتا دوتا هم هست ؛ اين ديگر اقل جمعش است . يعنى تنهايى تكليف به قيامِ للَّه هست ، و « اجتماعى » هم كه اقلش دوتاست . از دوتا شروع مىشود به بالا ؛ هر چه بالا رفت . ميزان اين است كه انسان تشخيص بدهد كه « لِلّه » هست اين قيام . براى خدا هست آن قيام . ديگر اگر لِلّه شد و براى خدا شد ، از اينكه تنها هستيم ، از اينكه جمعيتمان كم است ، ديگر وحشتى نيست . قيام اگر للَّه هست ، براى خداست ، قيامِ لِلّه هيچ خسران ندارد ، هيچ ضرر توى آن نيست . قيامهاى براى دنيا دو رو دارد : يك رويش ضرر است ؛ يك رويش نفع است . تجارت

--> ( 1 ) - سورهء سبأ ، آيهء 46 . ( 2 ) - سپس .